|
21.03.2007 - Vandaag viert het Vlaams Belang geen feest. Het is namelijk de internationale dag tegen racisme en discriminatie. België kent sinds 1981 een antiracismewet. Het VB wil die weer afschaffen en racisme aldus straffeloos maken.
Het was vorig jaar veertig jaar geleden dat 21 maart door de Verenigde Naties werd uitgeroepen tot ‘Internationale dag ter uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie’. Daar was een concrete aanleiding voor.
Apartheid
 Op 21 maart 1960 demonstreren in Sharpeville (Zuid-Afrika) enkele duizenden mensen tegen het gehate apartheidsregime. Hoewel de zwarte betogers ongewapend zijn opent de politie het vuur.
Het gevolg is een vreselijk bloedbad: 69 betogers worden doodgeschoten, onder wie 10 kinderen en 8 vrouwen; 180 betogers raken gewond. De week daarop breken in heel Zuid-Afrika protest- en stakingsacties uit. Op 30 maart 1960 kondigt de blanke minderheidsregering de noodtoestand af. Meer dan 18.000 mensen worden opgepakt. Onder meer het Afrikaans Nationaal Congres (ANC), de zwarte protestbeweging onder leiding van Nelson Mandela, wordt verboden.
De wereld reageert geschokt. De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties veroordeelt op 1 april 1960 het apartheidsregime. Toch zal het nog tot 1990 duren vooraleer de apartheid – een systeem van geïnstitutionaliseerde rassenscheiding en discriminatie die in 1948 werd ingevoerd – weer wordt afgeschaft. Pas in 1994 worden voor het eerst vrije verkiezingen gehouden, volgens het principe one man one vote.
Bij ons is het VB het door “blanke stamverwanten” ingevoerde apartheidsregime steeds door dik en dun blijven verdedigen. “Zuid-Afrika neemt voor het Vlaams Blok een bijzondere plaats in,” luidde het in de grondbeginselen van de partij. “In de eerste plaats omdat het Afrikaanse volk in zo sterke mate stamverwant is met ons Nederlandse volk, in de tweede plaats omdat de blanken in Zuid-Afrika ook levensrecht en dus zelfbeschikkingsrecht hebben, en verder omdat Zuid-Afrika van levensbelang is voor de vrijheid en de verdediging van Europa. De evolutie in Zuid-Afrika vervult het Vlaams Blok met diepe bezorgdheid; het blijft hopen dat onze stamgenoten de weg zullen vinden tot overleven als gemeenschap en tot behouden van een in eeuwen harde strijd gegroeide cultuur.”
Antiracismewet
Op 7 maart 1966 wordt in New York het ‘Internationaal verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie’ ondertekend. Alle lidstaten verbinden zich ertoe een nationale wetgeving op te stellen die racisme bestrijdt. In België komt die pas vrij laat tot stand. Het internationaal verdrag van New York wordt pas op 9 juli 1975 door het parlement goedgekeurd (ratificatie). En dan nog duurt het tot 1981 alvorens Kamer en Senaat de ‘wet tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden’ goedkeuren (publicatie Belgisch Staatsblad: 8 augustus 1981).
Belangrijk is dat de antiracismewet van 1981 over een breed maatschappelijk draagvlak beschikt. Op 12 februari 1981 keurden alle democratische Kamerleden de wet goed. Slechts twee extreem-rechtse parlementariërs stemden tegen: Karel Dillen (destijds het enige Vlaams Blok-lid in het parlement) en Robert Hendrick (UDRT).
"De samenleving heeft het recht zich te verdedigen tegen gevaarlijke uitingen van racisme en tegen bewegingen die de democratie aantasten. De antiracismewet beperkt in zekere zin de vrijheid van meningsuiting, maar die beperkingen zijn noodzakelijk om de vrijheden van anderen te vrijwaren,” betoogde rapporteur De Meyer op 18 juli 1981 tijdens het parlementaire debat in de Senaat.
Op basis van deze wet werd het Vlaams Blok op 21 april 2004 veroordeeld wegens het aanzetten tot haat en tot discriminatie (lees hier meer). Hoeft het nog gezegd dat ook het Vlaams Belang de antiracismewet het liefst zo snel mogelijk wil zien verdwijnen? U weet wel waarom!
* * *
Meer info:
Lees ook: Racisme bestrijden, moet dat nog?
|
