|
Op donderdag 27 januari 2005 is het exact 60 jaar geleden dat
Auschwitz-Birkenau door de Russen werd bevrijd. In dat in Polen gelegen
uitroeiingskamp zijn meer dan een miljoen mensen omgebracht. De
overgrote meerderheid was jood. Mia Doornaert noemde het onlangs in De Standaard "het nulpunt van de Europese beschaving".
Voor
ze in de gaskamers omgebracht werden, moesten joden, maar ook
zigeuners, homo's en andere ongewensten op alle mogelijke manieren
vernederd, mishandeld, kortom ontmenselijkt worden. Dit scenario was
niet beperkt tot Auschwitz. Het kamp was slecht één onderdeel van
Hitlers politiek en zelfbewuste volkerenmoord op wat de Ariërs Untermenschen noemden. Elie WieselTijdens
theologische studies in het Leerhuis in Rotterdam, met Pr. Dr.
Oudtestamenticus Klaas D. Goverts, heb ik geluk gehad in contact te
komen met tal van joodse denkers en rabbi's. Eén van hen was Elie
Wiesel, overlevende van de kampen en Nobelprijswinnaar voor de vrede in
1986. Hij schreef zijn ervaringen neer in het
boek "De nacht". Hij was 28 bij de bevrijding van het kamp en had zijn
ouders, broers en zussen verloren in diverse kampen. Ooit stelde men
hem de vraag: "Waar was God in Auschwitz?" Waarop hij antwoordde: "Mijn
beste, je stelt de vraag verkeerd. De vraag is: Waar was de mens in
Auschwitz?" Waar was de mens in al deze
verschrikkelijke kampen? Wie waren die bezetenen van een rassentheorie,
van de haat? Hitler had al sinds 1925 de kans gekregen zich een
zondebok aan te meten voor alles wat verkeerd ging in Duitsland: de
joden! Voor Hitler en zijn aanhangers stond "de jood" gelijk met
"internationaal" en "kosmopolitisch" en dat was pas synoniem van
"ontaarding van het eigen ras", immoraliteit en corruptie. 1933Vanaf
1933 kregen de nazi's vrij spel. De joden werden vogelvrij verklaard,
hadden geen rechten meer, mochten niet meer deelnemen aan het openbare
leven, werden vervolgd, opgesloten, vermoord. Maar het ging hen niet te
snel genoeg. Met de Endlösung onder Eichmann kwam men tot een
‘industrialisatie' voor het "oplossen" van "de Judenfrage": 5.100.000
werden systematisch en deskundig uitgeroeid.
Ondertussen
werden ook alle verdachte elementen opgepakt: socialisten, communisten,
asocialen, zigeuners, Oost-Europeanen, kortom al wat niet in het
Germaans-arische plaatje paste, moest worden opgesloten en gezuiverd
uit de maatschappij. Absolute misdaadDe
volkerenmoord, waarvoor Auschwitz meer dan elk ander kamp symbool
staat, was de absolute misdaad. En het absolute nulpunt van onze
Europese beschaving. En toch zijn er vandaag nog velen die het spijtig
vinden dat Hitler nooit zijn werk heeft kunnen afmaken. Van
de eerste wereldoorlog herinneren we ons nog de slagvelden. Van de
tweede wereldoorlog herinneren we ons vooral de namen van de
uitroeiingkampen. Auschwitz is het symbool
geworden tot wat racisme, nazisme en antisemitisme kunnen leiden.
Vandaag 60 jaar na Auschwitz worden we door extreem-rechtse partijen
opnieuw geconfronteerd met het spook van racisme. In deze partijen
vinden we ook de negationisten terug die tegen alle logica,
wetenschappelijke feitenkennis, getuigenissen en historische waarheden
in, nog altijd het lef hebben de holocaust (shoah) of de
jodenuitroeiing te ontkennen. NPD...en de anderenIn Duitsland weigerde de neo-nazistische NPD (Nationaldemokratische Partei Deutschlands) in de Landestag
begin deze week één minuut stilte in acht te nemen voor de
nazi-slachtoffers van de holocaust. Toevallig toch
dat NPD-voorzitter Udo Voigt beste maatjes is met bepaalde
figuren binnen het Vlaams Belang. De partij die dan weer weigerde in het Europees parlement een resolutie goed te keuren die de holocaust veroordeelt... 
Nooit meer Auschwitz betekent: altijd waakzaam zijn.
Waakzaam zijn voor: signalen van uitsluiting en discriminatie.
Het betekent ook: waakzaam zijn tegen fascisme, racisme en antisemitisme.
En het verplicht ons tot: solidariteit met verdrukten en vervolgden.
Lees ook:
|
