|
 Rechts op de foto ziet u Léon Degrelle, leider van de Waalse collaboratiebeweging Rex, SS-Obersturmbannführer en na WO II bij verstek ter dood veroordeeld. Maar wie staat er naast hem? Is dat niet...? Dat is toch een parlementslid van het Vlaams Belang? En de zoon van...?
Koen Dillen is de naam van de man links op de foto, voorzitter van de Vlaams Nationale Debatclub, sinds 2000 gemeenteraadslid en sinds 2003 Europees parlementslid van het Vlaams Belang. Als zoon van VB-stichter Karel Dillen is Koen Dillen natuurlijk niet zomaar een VB'er. 
Eind 2004 verscheen ‘Een brug te ver', een boek dat Koen Dillen samen met zijn Europese collega Philip Claeys schreef tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Voor Dillen vormde het geen brug te ver om lachend naast Léon Degrelle te poseren, zoals u op deze nooit eerder gepubliceerde foto kan zien, die Blokwatch dankzij een gunstige wind bereikte.  Dillen is bij Degrelle op bezoek in Malaga, het Spaanse ballingsoord waar hij na de oorlog naar toegevlucht was. Maar het is duidelijk dat dit geen vakantiekiekje is: papa is met vakantie in Spanje en neemt zoonlief toevallig mee op bezoek bij een oude kameraad. Neen, zo is het niet gegaan. Daarvoor is Koen Dillen reeds te oud op deze foto.
Wanneer ze juist genomen werd, konden we niet achterhalen. Maar we schatten dat de in 1964 geboren Dillen een jaar of 25 moet zijn, wat betekent dat de foto rond 1990 moet genomen zijn. (De foto hiernaast toont hoe hij er nu uitziet.) De in 1906 geboren Degrelle zelf is op deze foto duidelijk niet meer van de jongsten. Hij overleed in 1994 op 87-jarige leeftijd. De zoon van Hitler Léon Degrelle was de autoritaire leider van de Waalse beweging Rex, stapte enthousiast in de collaboratie met nazi-Duitsland en werd aanvoerder van het ‘Légion Wallonie', dat alles bij mekaar een tienduizendtal Walen wist te mobiliseren om de Duitse troepen aan het Oostfront te versterken.
In 1943 verklaarde Adolf Hitler over hem: "Wij moeten Degrelle met alle middelen steunen aangezien hij voor ons de enige bruikbare Belg is." Ook van Hitler komt de uitspraak: "Als ik een zoon had dan zou ik willen dat die op Degrelle geleek." Hitler verleent hem in 1944 het Ritterkreuz (een ereteken voor zijn inzet aan het Oostfront), bevordert hem tot SS-Obersturmbannführer (majoor) en benoemt hem tot Landsleider van de bij Duitsland geannexeerde Reichsgau Wallonien, waar Rex de rol van eenheidspartij krijgt.   
Na de Duitse nederlaag in 1945 kan Degrelle ontkomen naar Spanje, waar dictator Franco hem in 1954 de Spaanse nationaliteit verleent. Zo kan hij niet meer aan België worden uitgeleverd, waar hij bij verstek ter dood is veroordeeld. In zijn Spaanse ballingsoord gaat Degrelle voortaan als Leon-Jose de Ramirez Reina door het leven. Hij verdient er fortuinen met de bouw van woningen voor militairen.  Ook in ballingschap blijft Degrelle een symbool voor (neo-)nazi-bewegingen. Bert Eriksson, leider van de later buiten de wet gestelde Vlaamse Militanten Orde (VMO) brengt hem in 1982 een bezoek (zie foto, Eriksson staat helemaal links op de foto, Degrelle rechts).
Kort daarvoor had Degrelle nog voor controverse gezorgd toen hij in zijn Lettre au Pape à propos d'Auschwitz, een dertien pagina's tellende negationistische brief aan paus Johannes Paulus II, de holocaust een joods verzinsel en "ein gigantisches Hollywood-Spektakel" noemde. Oorlogsmisdadigers? Idealisten!In 1992 bracht Degrelle zijn memoires uit. Een Nederlandse vertaling daarvan verscheen onder de titel ‘Veldtocht in Rusland' bij uitgeverij Tyr. Degrelle zat er in het goede gezelschap van... Filip Dewinter, wiens ‘Weg met ons' in 1991 het eerste boek was dat Tyr op de markt bracht. O ja, Dewinter kent de reputatie van Degrelle: tijdens een ‘antimarxistische boekenbeurs' die hij als student in 1982 organiseerde, werden boeken van Degrelle door het parket in beslag genomen.  In zijn studententijd schreef Koen Dillen wel eens artikeltjes in Branding, het ledenblad van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). In de jaargang 1981 was hij niet te beroerd om er de oorlogsmisdadigers Adolf Eichmann (de SS-officier die verantwoordelijke was voor de uitvoering van de Endlösung en na een proces in Israël in 1962 werd opgehangen) en Herman Göring (oprichter van de om zijn martelpraktijken gevreesde Gestapo - Geheime Staats Polizei - en door Hitler tot zijn opvolger benoemd) zowaar als idealisten af te schilderen.
Een brug te ver zegt u? Op zondag 5 december 2004 werd Koen Dillen door het Sint-Maartensfonds verwelkomd op de maandelijkse bijeenkomst die deze oud-oostfronters (Vlamingen die in Waffen SS-uniform aan de zijde van nazi-Duitsland vochten) in Antwerpen houden. Onderwerp: de gevaren van een Turks lidmaatschap van de Europese Unie.
|
