Geen enkel Vlaamse televisiestation wil hem uitzenden, en de RTBf durft het maar na veel getouwtrek: op zondag 30 januari zal de film daar eindelijk vertoond worden, na drie maal te zijn uitgesteld. Zonder het scherm al te hebben gehaald is ‘Vlaamse Choc' nu reeds de meest besproken documentaire die ooit over het VB werd gemaakt...

Blokwatch zag de film. Onze conclusie: dit is verreweg het allerbeste dat ooit over het VB werd gemaakt. Als niemand in Vlaanderen het aandurft dit te vertonen, doen wij dat wel.

Mediacensuur

Eerst even een misverstand rechtzetten: ‘Vlaamse Choc' is niet wat er her en der over wordt beweerd, namelijk een film waarin Filip Dewinter als de El Sympatico van Vlaanderen wordt neergezet, als een ‘gewone man van vlees en bloed' in plaats van een fascist.

Dat gerucht wordt voornamelijk vanuit extreem-rechtse hoek verspreid, door - het weze even opgemerkt - lieden die de documentaire niet gezien hebben, maar louter aan goedkope stemmingmakerij willen doen.

Hadden ze ‘Vlaamse Choc' wel gezien dan zouden ze namelijk hun mond houden. Boeckx volgde in opdracht van de RTBf een half jaar lang, tussen januari 2004 en de verkiezingen van 13 juni 2004, het doen en laten van Filip Dewinter op de voet. Het resultaat is zondermeer verbluffend en verreweg het meest onthullende wat er ooit op tv over het VB is vertoond.

Maar dat wisten ze bij het VB nog niet toen ze op 29 oktober 2004 volgend persbericht de wereld instuurden: "Het Vlaams Blok heeft heel wat bedenkingen bij de manier waarop de media in het algemeen en de RTBF in het bijzonder de vrije meningsuiting aan banden legt. Eerder reeds werd programmamaker Peter Boeckx door de RTBF directie onder druk gezet om de reportage te ‘hermonteren' (lees minder neutraal en objectief) en te ‘duiden'. Het ziet er ondertussen naar uit dat door toedoen van politieke druk de reportagefilm - die met uitzondering van de top van de RTBF en VTM niemand te zien kreeg (ook Filip Dewinter niet) - nooit zal uitgezonden worden. De verboden FDW-film wordt langzaam maar zeker het symbool van de mediacensuur tegen het Vlaams Blok!"

Maar zie: een week na dit schreeuwerige persbericht verschijnt in Humo een interview met Peter Boeckx, dat de bewering dat het VB te positief in beeld zou komen onherroepelijk naar fabeltjesland verwijst. "Een behoorlijk ontluisterend portret van de voorman van het Vlaams Blok" en "een portret van Dewinter dat scherp afwijkt van de huis-, tuin- en keukenversie die hij de jongste tijd van zichzelf neerzet in Villa Politica (Canvas), De dag van (Kanaal-twee) en de boekskes," vatte Humo-journalist Jan Antonissen de teneur gevat samen.

Waarop het VB er prompt het zwijgen toe deed. Je zou verwachten dat het VB breed zou uitpakken met enkele uitspraken van Peter Boeckx, ze hebben daar tenslotte een speciale rubriek voor op hun website, maar noppes. Gek toch: eerst moord en brand schreeuwen dat niemand de "omstreden" FDW-film mag zien, en van zodra duidelijk wordt dat die wat anders bevat dan wat je er al weken over rondbazuint, doe je alsof je nergens van weet.

Blokwatch presents

De RTBF zond ‘Vlaamse Choc' op zondag 30 januari 2005 uit nadat een ethische adviescommissie het licht daarvoor op groen zette. De Vlaamse zenders durven het niet aan: zowel VTM als VRT houden de boot af. Is het uit lafheid, uit angst of uit onwetendheid? Siegfried Bracke en Jan Verheyen mogen het ons altijd laten weten!

Als smaakmaker kan u vier korte fragmenten uit de film bekijken.

• Fragment 1:
  In een café: "Het 70-puntenplan verloochenen doen we nooit!" [0'35'']
• Fragment 2:
  Thuis: "Ligt hier nog ergens een originele versie van het 70-puntenplan?" [1'43'']
• Fragment 3:
  Thuis: "Papa, ik heb een Turks vriendinnetje..." [0'37'']
• Fragment 4:
  In de auto met Freddy Van Gaever: "Dat is mijn ras: allemaal mensen waar je je goed bij voelt." [0'29'']

TIP: Bekijk de documentaire integraal op YouTube

Peter Boeckx in Humo

Lees hieronder de beste fragmenten uit het interview met Peter Boeckx in Humo (2 november 2004).
 
BOECKX « Dewinter probeert tegenwoordig een softer imago te creëren, de family man die graag bij zijn vrouw en drie dochters is - maar voor zijn huisbibliotheek overvalt hem wel, met zijn helm in zijn handen, heimwee naar zijn legerdienst: ‘Mijn helm en mijn dolk houd ik voor altijd bij me'. (...)
  » Mijn favoriete scène is het interview van Dewinter met drie jonge allochtone scholieren. Ze zijn gekomen, vertellen ze, in opdracht van hun leraar Nederlands: ze moeten met een belangrijk persoon spreken. ‘Ah bon', zegt Dewinter. Je ziet hem triomferen achter zijn bureau. Maar ze drukken de knop van hun bandrecordertje in, en ze stellen hun eerst vraag: ‘Meneer Dewinter, voor veel jongeren bent u de racist nummer één.'
  » In vijf minuten tijd zetten die jonge kerels Dewinter met voor de hand liggende vragen met zijn rug tegen de muur - hij raak geïrriteerd. Het spijt me, maar ik heb de afgelopen vijftien jaar geen enkele politicus Dewinter weten vast te zetten. Maar zij gaan vraag na vraag door over dat racisme, tot hij uiteindelijk zegt: ‘Ik ben geen racist, maar onze manier van leven is toch de beste'. En: ‘Wanneer ik als werkgever bij een sollicitatie moet kiezen tussen een autochtoon en een allochtoon, kies ik voor de bekwaamste, maar in tijden van werkloosheid kies ik voor een Belg.'
  » In de film spreken de politici van het Vlaams Blok elkaar ook tegen. Annemans noemt het 70-puntenplan achterhaald, Dewinter geeft het niet op. En, ook een mooi moment: als de politici zich met de bus verplaatsen, hoor je op de achtergrond Duitse muziek: Lili Marleen. Die is niet toegevoegd door de auteur.»
 
HUMO Je ziet Dewinter ook op een boekenbeurs: hij begeeft zich naar een stand waar de boeken van Adolf Hitler, Joris van Severen en alle grote Vlaamse collaborateurs uitgestald liggen.
BOECKX « Ik had meteen door dat hij naar die stand wilde, al liep hij er eerst met een wijde boog omheen. Dat is onze sterkte hé: wij rafelen niet in zeven haasten een interviewtje af en pakken dan weer in. Nee, wij wachten tot Dewinter het niet meer kan houden. En dàt filmen we.» (...)
 
HUMO Is Dewinter gevaarlijk?
BOECKX (knikt) « Dewinter is een machiavellist pur sang. Om burgemeester van Antwerpen te worden zijn alle middelen goed. In zijn doen en handelen voel je een nostalgie naar een tijd die lang voorbij is.»
 
HUMO De tijd van het nationaal-socialisme bedoel je?
BOECKX « Het nationaal-socialisme is het nest van het Vlaams Blok. (...) Filip Dewinter is een fan van Albert Speer, de architect van het Derde Rijk. In zijn bibliotheek stond een boek van Speer. Ik zeg: ‘Maar enfin, meneer Dewinter, wat als er hier fotografen in huis komen? - ‘Met de verkiezingen staan de buitenlandse cameraploegen in mijn tuin, maar binnen komen ze niet.'»
 
HUMO In zijn bibliotheek staat ook een Keltisch Kruis.
BOECKX « De natte droom van Dewinter is een modern nationaal-socialisme. Alleen, daar komt hij nog niet openlijk voor uit; daarvoor is het nog te vroeg.» (...)
 
HUMO Kun je, na zes maanden veldwerk, Filip Dewinter in één beeld vatten?
BOECKX « Dewinter is de casting director van Dr. Jekyll & Mr. Hyde die voor zichzelf de hoofdrol weglegt, in de stellige overtuiging dat hij over twee jaar in Antwerpen de oscar voor de beste trucage in ontvangst zal nemen.
  » Als ik hem in de film vraag of hij nog een originele versie van het 70-puntenplan in huis heeft, doet hij alsof hij het niet zo goed weet: ‘Waar moet ik dat gaan zoeken?' Hij trekt de kast open, en als bij toeval heeft hij het meteen beet. Met plezier citeert hij eruit. Daarna bergt hij het op ‘in zijn archief', met een brede glimlach op de lippen. ‘We gaan het bewaren - voor de toekomst.'
  » Die glimlach zegt alles: vroeg of laat grijpt hij naar dat plan terug. Dat weet ik wel zeker.»

* * *

Foto's: beelden uit 'Vlaamse Choc'.

Lees ook: Filip Dewinter censureert Blokwatch