Het NSV viert zijn dertigste verjaardag op zaterdag 18 november 2006 niet bepaald in een achterafzaaltje van een beduimelde kroeg. De bij het Vlaams Belang aanleunende studentenclub huurde voor de gelegenheid enkele zalen in het prestigieuze Cultureel Congrescentrum Elzenveld in Antwerpen af (eigendom van het OCMW).

Voor het gebruik van het Lazarus Marcquisauditorium (waar 's namiddags een academische zitting plaatsvindt) en de Kanunnik Van Gesselzaal (receptie, diner en cantus) betaalt het NSV de som van 2450 euro. Beide zalen hebben een capaciteit van 240 zitplaatsen.

Een steun- en beschermcomité onder voorzitterschap van Filip Dewinter en Bart Laeremans moet mee geld in het laatje brengen. Naast deze twee VB-parlementsleden spelen nog andere VB'ers een belangrijke rol in de praktische organisatie van de NSV-viering: Parlementslid Wim Van Dijck is de algemeen verantwoordelijke voor de lustrumviering, partijmedewerker Wim Wienen staat in voor de fondsenwerving en nationaal voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) Hans Verreyt neemt de opmaak voor zijn rekening.

Semper fidelis

Het NSV werd in 1976 opgericht door Edwin Truyens (1954), een destijds 21-jarige student rechten aan de universiteit UFSIA. Truyens was praeses van de Antwerpse afdeling van het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV), maar een twist over ideologie en strategie leidde tot een scheiding  tussen aanhangers van een meer democratische dan wel meer elitaire visie. Die laatsten hergroepeerden zich in de Nationalistische Studentenvereniging.

Van in het begin koos het NSV voor een aantal opmerkelijke symbolen.

Niet de gebruikelijke Vlaams-nationalistische kleuren zwart-geel (of oranje-wit-blauw voor de Heelnederlandse variant) werden de clubkleuren, wel zwart-wit-rood. Een merkwaardige combinatie die niet onmiddellijk naar het Vlaams-nationalisme verwijst. Volgens de officiële uitleg is het zwart de kleur van de Vlaamse Leeuw, en staan rood en wit voor de stadskleuren van Antwerpen en Leuven - "twee studentenplaatsen bij uitstek, waar de oudste NSV-afdelingen actief zijn", luidt het in de NSV-bundel Studentikoziteit. Die laatste uitleg werd achteraf bedacht: in werkelijkheid werd NSV-Leuven pas in 1980 opgericht, vier jaar na de Antwerpse afdeling. Zwart-wit-rood waren toevallig ook de huiskleuren van het nationaal-socialistische Duitsland.

De Tyr-rune waarmee het NSV uitpakt, een opwaarts gerichte pijl, staat naar eigen zeggen symbool voor trouw: "Heel je leven trouw blijven aan je idealen, is helemaal niet eenvoudig; het is een daad. Vandaar ook onze spreuk: Semper fidelis (steeds trouw)," luidt het in de bundel voor NSV-ers. De ADL-database met haatsymbolen vermeldt de Tyr-rune ook: als kenteken van de Reichsführerschulen in nazi-Duitsland (zie hier).

Het ledenblad werd Signaal gedoopt - een suggestie van de vader van een van de presidiumleden, vertelde Truyens me ooit. Ook die naam was niet origineel: Signaal was toevallig ook het nazi-propagandablad tijdens de Tweede Wereldoorlog. Pas in 1982, de negende jaargang dus, werd het omgedoopt tot minder beladen klinkende Branding.

Kweekschool

NSV-stichter Edwin Truyens en Bruno Valkeniers zijn de twee voornaamste sprekers op de academische zitting over 30 jaar NSV. Truyens is ook een van de oprichters van het Vlaams Blok en leidde aanvankelijk de studiedienst van de partij. Na een conflict over de losbandige levensstijl van sommige topfiguren ("het is alle­maal goed en wel een radi­caal program­ma te hebben tegen abortus, maar dan moet men er tenmin­ste voor zorgen dat men in de eigen partij geen mensen heeft rondlopen die er de oorzaak zouden van zijn dat anderen zouden durven dénken aan abortus", aldus Truyens in een interview), verliet de conservatieve Truyens het Blok.

Ook Bruno Valkeniers (1955) behoort tot het allereerste NSV-presidium. Truyens en Valkeniers zijn studievrienden en samen actief in het Vormingsinstituut Wies Moens, dat Truyens na zijn vertrek uit het VB oprichtte. Valkeniers werd na een carrière als manager bij het maritiem bedrijf Hessenatie in oktober 2006 op de Antwerpse VB-lijst verkozen.

Op de NSV-viering zal het dan ook zwart zien van de VB'ers die allemaal ooit de grijze NSV-pet droegen. Tot de bekendste NSV-leden behoren onder meer VB-voorzitter Frank Vanhecke en de parlementsleden Filip Dewinter, Marijke Dillen, Koen Dillen, Joris van Hauthem, Karim van Overmeire, Jurgen Ceder, Bart Laeremans, Erik Arckens, Dominiek Lootens, Jan Penris, Yves Buysse, Frieda Van Themsche, Warner Marginet, Wim Van Dijck, Ortwin Depoortere, Philip Claeys, Stefaan Sintobin en Pieter Huybrechts.

Poppenstoet

Als cultuurpraeses van het Antwerpse NSV schreef Pieter Huybrechts (1956) geschiedenis toen hij mee de pen vasthield van het officieuze NSV-lied op melodie van ‘De poppenstoet' (zie hier voor de originele tekst), waarin naast "ne marokkaan, ne nikkeriaan, ne vreemde tist" - het klassieke extreemrechtse repertoire, zeg maar - ook zou worden afgerekend met "ne vuile jood".

Opzij, opzij, opzij 't NSV komt hier voorbij
Zij zijn de schrik van 't ganse land,
Door strijdlust overmand
Edwin* marsjeert vooraan,
Nog zwarter dan ons zwarte vaan.

Ne amadees*, ne marokkaan,
ne raller* en ne nikkeriaan,
ne kommunist, ne vreemde tist,
Die zwieren we allemaal in hun kist.
Ne rode hond met ne grote mond
Die boren we in de grond!

Ohé, ohé, ohé wie komt er met ons mee?
Naar 't dierbaar heimatland
Waarvoor ons hartje brandt.
Al zingen we voor ons part
Kan België ontploffen met den Bart*!

Ne vuile jood, ne maoïst*,
Ne franskiljon en socialist
Den BRT* en 't syndikaat
Die benen we uit tot op de graat!
En den Unifac*, die vuil barak
Die slagen we in de prak!

*Edwin: NSV-stichter Edwin Truyens
*Amadees: lid van AMADA (Alle Macht Aan De Arbeiders), thans Partij van de Arbeid (PvdA).
*Raller: lid van RAL (Revolutionaire Arbeidersliga), thans Socialistische Arbeiderspartij (SAP).
*Bart: Bart Vandermoere, de preses van het concurrerende KVHV.
*Maoïst: volgeling van de Chinese leider Mao (zie ook: Amadees).
*BRT: Belgische Radio en Televisie, de openbare omroep, thans VRT.
*Unifac: de overkoepelende studentenvereniging van de universiteit UFSIA in Antwerpen.

"Dat is een lied dat ik inderdaad geschreven heb in mijn studententijd en dat enkel de bedoeling had om op een cantus iedereen wat te chockeren. Dat lied was bedoeld voor interne kring, het was nooit de bedoeling dat te publiceren," vertelde Huybrechts me daarover in 1995. Blijkbaar zagen andere NSV'ers er wél een hit in, want het werd in de interne NSV-Verbondsberichten van 31 januari 1977 onverbloemd gepubliceerd samen met de twee andere NSV-Verbondsliederen.

Pantserlied 

Ook Geert Brouwers (1956), thans VB-gemeenteraadslid in Antwerpen en destijds quaestor (schatbewaarder) van het eerste NSV-presidium, is auteur van een alternatief NSV-lied dat gezongen werd op de melodie van het SS Panzerlied (link naar YouTube):

Vooruit kameraden, hier is het NSV
Wij strijden voor Dietsland, deel België in twee
Waarom zouden wij wijken voor Franse heerschappij?
Wij zingen vrij:

(keerzang):
Houzee, kameraden, Dietsland houzee
Wij zijn, kameraden, de schrik voor de marxist
Wie meehuilt met rood, die ligt spoedig in zijn kist
Sluit dus maar aan bij zwart-wit-rood
't Europa der volkeren wordt groot.

Wat het NSV schrijft 

Het NSV is meer dan de kweekvijver voor VB-mandatarissen. Het is ook een politieke leerschool waar hun maatschappijbeeld gevormd wordt. Over wat er de eerste vijftien jaargangen - de periode dus dat veel leden uit de huidige VB-top gevormd werden - zoal in het officiële NSV-ledenblad te lezen viel, maakte Blokwatch een weinig verhullende bloemlezing.

Hoewel niet elk NSV-lid het honderd procent eens hoeft te zijn met alles wat er in dat ledenblad verscheen, geeft het toch een goede inkijk in de extreemrechtse, anti-egalitaire visie waaraan ook het VB ideologisch schatplichtig blijft - zij het dan niet noodzakelijk in dezelfde bewoordingen (de oorspronkelijke spelling werd behouden).

Smeltkroes

"West-Europa kent een diepgaande kultuurkrisis. Velen hebben het geloof in de westerse waarden verloren. Deze waarden spruiten voor een groot deel voort uit een volksbesef, uit het besef tot een bepaalde kultuurgroep te behoren. De oorzaak van deze neergang is vooral te zoeken in het materialisme, in internationale stromingen als liberalisme en marxisme: deze geestesstromingen werken beide volksvernietigend.
Hiertegenover plaatsen wij het volksnationalisme. We erkennen de verscheidenheid van mensen en volkeren, en verwerpen bijgevolg de waanidee van gelijkheid. We willen niet opgaan in een smeltkroes van volkeren en rassen, maar wensen trouw aan onze eigenheid mee te werken aan een betere wereld." Pieter Moerman - ‘Van de redaktie': Signaal, januari 1977.

Gastarbeid (1): apartheid

"We dringen aan op een gescheiden schoolopleiding voor Vlamingen en vreemdelingen. Elke groep moet een opleiding krijgen overeenkomstig zijn aard en begaafdheden. Ook is een scheiding in de sociale zekerheid wenselijk. Het is een feit dat vele gastarbeiders nogal makkelijk hun weg vinden naar het stempellokaal, en een vrij grote kindervergoeding ontvangen, tot ongenoegen van vele Vlamingen. Er moeten trouwens dringend faciliteiten verleend worden om de gastarbeiders en hun gezin te laten terugkeren naar hun heimat." Pieter Moerman - ‘Gastarbeiders: in wiens voordeel?': Signaal, oktober 1977.

Gastarbeid (2): stemrecht

"Eveneens zijn we er tegenstanders van de gastarbeiders politieke mondigheid te geven. Wij zijn hier de heren, wij stellen de wetten op." Pieter Moerman - ‘Gastarbeiders: in wiens voordeel?': Signaal, oktober 1977.

Gastarbeid (3): integratie

"In verschillende kringen is men er voorstander van de hier aanwezige vreemdelingen te integreren. Welnu, wij zijn tegen integratie. We erkennen de verscheidenheid en ongelijkheid van mensen en volkeren. Een vermenging met vreemdelingen houdt in dat zij en wij onze eigenheid deels of volledig opgeven. Dit houdt een aantasting in van onze volksgaafheid, van de kulturele en biologische samenstelling van ons en hun volk. We erkennen het ras als een natuurlijke gegevenheid, en wensen dat te eerbiedigen. Vele mensen weigeren het ras te erkennen als ordeningsbeginsel, dikwijls wegens een neurose opgelopen tijdens WO II." Pieter Moerman - ‘Gastarbeiders: in wiens voordeel?': Signaal, oktober 1977.

Gastarbeid (4): gemengde huwelijken

"Vele mensen raden gemengde huwelijken ten stelligste af. Nochtans zijn er info-clubs waar gunstige omstandigheden worden geschapen om een Marokkaan aan een blanke te koppelen. (...) Het feit dat vele Marokkanen een blank meisje zoeken, heeft misschien wat te maken met de aantrekkingskracht van een blanke huid." Pieter Moerman - ‘Gastarbeiders: in wiens voordeel?': Signaal, oktober 1977.

Gastarbeid (5): eigenheid

"Het gastarbeidersprobleem vindt zijn oorzaak in het onderscheid tussen de rassen. Er is namelijk een onderscheid tussen alle volkeren, net zoals er een onderscheid is tussen alle mensen. (...) Een volk moet om zijn hoogste waarde te bereiken zichzelf ontwikkelen en zijn eigenheid behouden en beschermen tegenover volksvreemde invloeden. Vermenging met een ander volk betekent volksvreemde beïnvloeding. Dat fenomeen kunnen we hier in onze kontreien aanschouwen. Vooral bij de kinderen van de gastarbeiders wordt de rassenvermenging scherp gesteld. (...) We hebben niets tegen de gastarbeiders als mensen, maar hun massale aanwezigheid vormt een bedreiging voor onze eigenheid." Hans Carpels - ‘Etisch problemen': Signaal, februari 1980.

Gastarbeid (6): rassen

"Het bestaan van rassen is een eenvoudig biologisch feit, en een feit is sterker dan een theorie. Het louter erkennen van dit feit impliceert alleen dat Karel, Ahmed, Chaim, Nguyen en Bambula onderling zeer verschillend zijn. Zij behoren elk tot een eigen mensengroep waarmee ze meer verwant zijn. Dat is niet alleen een gevolg van opvoeding, maar vind zijn oorsprong in een biologische realiteit en houdt verband met chromosomen en erfelijkheidswetten. (...)
Zonder xenofoob te zijn kan men toch redelijk stellen dat in een land de aanwezigheid van grote groepen vreemdelingen de integriteit van de volksgemeenschap aantast. Het schept problemen die er anders niet zouden zijn. Het brengt een ontworteld proletariaat teweeg. Werkelijke integratie is naar mijn oordeel uit den boze, omdat die integratie de eigen geaardheid van die ontwortelden verder fnuikt en uiteindelijk vernietigt. Men maakt van vijftigduizend Marokkanen zomaar geen vijftigduizend Vlamingen. Laat een Berber een Berber blijven, maar dan in het land dat hem ten deel viel." Sieghild Rossaert - ‘De Gelijkheid': Signaal, oktober 1978.

Gastarbeid (7): terugkeer

"Nu we in ons eigen land meer en meer te maken krijgen met relaties tussen mensen van verschillende kulturen, zien we dat deze gelijkheidsgedachte een gevaarlijke utopie, meer nog een bedrieglijke leugen is. Men kan onmogelijk de faktor ‘erfelijkheid' verwaarlozen: het verschil tussen een Afrikaanse islamiet en een Europeaan is meer dan een kultureel verschil. Links meent dat de problemen die een multiraciale maatschappij met zich meebrengt, snel opgelost zullen worden door toverwoorden als ‘wederzijdse verdraagzaamheid' en ‘integratie'. Niet alleen is integratie, zeker van niet-Europeanen, onmogelijk; daarbij is het ook nog ongewenst. (...) Indien we nu aan dit probleem een oplossing willen geven, die zowel voor de vreemdelingen als voor ons etisch en kultureel aanvaardbaar is, dan moeten we het voor de vreemdelingen aantrekkelijker en gemakkelijker maken naar hun land van herkomst terug te keren. Zonodig moeten we hen daartoe dwingen. Het is immers noodzakelijk nu in te grijpen om onze kultuur en eigenheid te beschermen. Wie nu wijkt uit vrees racist te worden genoemd, maakt zich schuldig aan moord op onze kultuur en ons volk." Kuifje - ‘Kommentaar': Branding, oktober 1982.

Germaanse volkeren

"Onze Germaanse voorouders leefden in hun sibben. Dat zijn familiegemeenschappen in de breedste zin van het woord. (...) De oude sibbengemeenschap zal niet meer herleven, maar de Germaanse aard is, ondanks alles gebleven, zij het in een nieuwe vorm. Deze nieuwe vorm waarin de oude waarden - heil, bloed, eer, trouw en verbondenheid met god en bodem - opnieuw gestalte krijgen zijn de Germaanse volkeren. De essentie van het volk ligt in het ras, in ons geval het noordras. Het karakter van een ras bepaalt de kultuur en de ontwikkeling van een volk. (...) Om het voortbestaan van onze kultuur en ons volk als organische eenheid te verzekeren, komt het erop aan het ras zuiver te houden. De geschiedenis leert ons dat kultuurscheppende, heersenden volkeren niet aan de omstandigeden ten onder gaan, maar wel aan het opgeven van hun raszuiverheid. (...) Daarom is onze nationalistische strijd een strijd tegen vreemde invloeden, tegen elke vorm van internationalisme, al dan niet materialistisch, atheïstisch of demokratisch, maar tegelijk een strijd voor de bewustwording van ons volk. Het is een strijd op alle fronten waarin geen genade mogelijk is, want het is een kamp op leven of dood." Bart Stevens - ‘Volk': Signaal, april-mei 1981.

Jodenhaat (1)

"Vanaf mijn eerste inzet in NSV (Antwerpen) ben ik geschokt geweest door de primitieve Jodenhaat die sommige NSV-ers er toen op nahielden, ja zelfs koesterden als ideaal. De eerlijkheid gebiedt mij nochtans op te merken dat dit geen exclusiviteit voor NSV was of is, maar dat dit verschijnsel ook bij andere nationalistische groeperingen waar te nemen is, soms meer of minder, variërend van antipatie tot virulente xenofobie." Gust Peeters - ‘Anti-joods': Branding, februari 1983.

Jodenhaat (2)

"Ik vraag mij af wat iemand met Joods bloed te maken heeft met onze Vlaams-nationale ontvoogdingsstrijd. Strijden wij nationalisten niet samen tegen elke vorm van integratie van de gastarbeiders, van alle gastarbeiders? Vechten wij niet tegen elke kultuur- en rasvermenging? Vechten wij niet tegen elke vorm van vreemde inmenging in ons parlement en gemeentebesturen? Net zo min als een Marokkaan of een Turk zich in te laten heeft met onze politiek, net zo min hoeft een Jood dat te doet. Waar zit het verschil? Vandaag Gol, Freifeld e.a., morgen Ali, Mohammed..." Peter Hendrickx - ‘'Antwoord aan Gust Peeters': Branding, maart 1983.

Dietsland

"Hoe dikwijl stellen wij niet vast dat de Volksunie geen nationalistische partij meer is, maar totaal verworden tot een traditionele, zij het dan Vlaams-radikale partij? Het VNV voor de tweede wereldoorlog streefde naar een hereniging van Dietsland: de VU heeft Dietsland laten vallen en houdt het bij een federalistisch België." Edwin Truyens - ‘Kritiek van de Vlaams-Nationalistische Beweging': Signaal, mei 1977.

Ideologie: zeggen wat men denkt?

"Wat baat het op zichzelf noodzakelijke en gunstige struktuurhervormingen te verwezenlijken, als niet gelijktijdig onze ganse maatschappij hervormd wordt op basis van onze nationalistische principes. (...) Een geesteswereld die bruist van begrippen als: anti-egalitarisme, elitarisme, solidarisme, enz.; een geesteswereld met argumenteringen tegen abortus, tegen de integratie van gastarbeiders, voor apartheid, e.d.m. Allemaal elementen van een konsekwent en/of geestelijk koncept, dat echter niet in zijn geheel wordt gedacht, uitgesproken of uitgeschreven.
Dit is één gebrek van de radikale nationalist: het ontbreken van een afgeronde ideologie; maar daarnaast is er nog de vrees om datgene te zeggen wat men werkelijk denkt. Hoe vlug wordt men immers niet uitgekreten voor fascist?
Zo lang wij geen ideologie naar voren kunnen schuiven, zolang wij onze vrees van tegenstand niet kunnen overwinnen, maar ons integendeel laten imponeren door holle beschuldigingen van (geestelijk) nietsbetekenende mensjes, tot zolang zullen de radikale nationalisten in Vlaanderen een groepje marginalen blijven in de maatschappij." Edwin Truyens - ‘Kritiek van de Vlaams-Nationalistische Beweging': Signaal, mei 1977.

Nostalgie

Op 9 februari 1980 organiseert NSV in Antwerpen als antwoord op de viering van 150 jaar België een meeting ‘Vlaanderen ons Vaderland' met onder meer Karel Dillen als spreker. Uit het verslag: "Er waren een 350-aanwezigen en hierbij waren de 65-plussers de eregasten. Deze generatie heeft voor ons jongeren een speciale betekenis, niet alleen omdat zij meer en langer dan wie ook zich heeft ingezet voor de rechten van ons volk, maar vooral omdat we juist ben hen die ideeën terugvinden die ons het meest aanspreken. Waren aanwezig: Ward Hermans (als spreker), Willem De Meyer (die de samenzang leidde), Edgard Delvo, August Van Humbeeck, Jef François, pater Marcel Brauns, Leo Wouters, Leo Van De Wegghe, Jan Brans, Octave De Graeve, Jan Van Hoogten en Frans Van Elsacker. (...) Rob Van Roosbroeck, die in Nederland woont, liet zich verontschuldigen met de speciale vermelding dat het hem nog steeds verboden is in Vlaanderen politieke manifestaties bij te wonen." Edwin Truyens - ‘Van de redaktie': Signaal, maart 1980.

Ward Hermans:
Willem De Meyer:
Edgard Delvo:
August Van Humbeeck:
Jef François:
pater Marcel Brauns:
Leo Wouters:
Leo Van De Wegghe:
Jan Brans:
Octave De Graeve:
Jan Van Hoogten:
Frans Van Elsacker:
Rob Van Roosbroeck:

Uiterlijke schijn

"Op de IJzerbedevaart zie je er soms ook nog: clowns met zwarte laarzen, zwarte broek, zwarte das, koppelriem, stormriem op bruin hemd en de nodige armbanden. Ze voeren hun showtje op en zijn blij als ze de massa kunnen choqueren. (...) Onze tegenstanders hebben natuurlijk niets liever dan dat we ons zo aanstellen. We worden gewoon doodgeverfd: we geven aan hen de argumenten waarmee ze ons de kop kunnen inslaan. Zij die me kennen weten dat ik hier geen pleidooi tegen de militanten aan het houden ben; maar dat nostalgiek gedoe moet men vergeten als men de mensen wil overtuigen en voor onze zaak wil winnen." Hans Carpels - ‘De gevolgen van het fascisme': Signaal, oktober 1980.

Herman Göring

"Wie de persoon van Göring kent, heeft het zoveelste bewijs in handen dat het Neurenbergproces geen rechtsspraak was, maar een moderne vierschaar onder leiding van een staat waar half Europa aan werd uitgeleverd. Een vierschaar die recht sprak in naam van ‘een zekere kristelijke moraal' terwijl buiten de repressie overal woedde in een nooit gekende wreedheid en barbaarsheid. Maar die jakhalzen werden nooit berecht!
Ik ben niet gemachtigd een slotoordeel over Herman Göring te vellen. Was hij een idealist? Was hij een beul? Trek zelf uw conclusies uit het slotwoord in zijn laatste verdedigingsrede: ‘Das einzige Motiv, das mich leitete war heisze Liebe zu meinem Volk, sein Glück, seine Freiheit und sein Leben. Dafür rufe ich den Allmächtigen und mein deutsches Volk zum Zeugen an'." Koen Dillen - ‘Boekbespreking: Emmy Göring, an der Siete meines Mannes': Signaal, oktober 1981.
Nazileider (‘grootmaarschalk') Herman Göring (1893-1946), door Hitler tot zijn opvolger benoemd, was o.m. oprichter van de gevreesde Gestapo (Geheime Statspolizei) en opperbevelhebber van de Luftwaffe.

Jeugdwerk (1)

"Het hoofddoel van de werking moet blijven: opvoeding en vorming van een zelfbewuste Vlaams-Nationale jeugd, die kan zorgen voor de noodzakelijke ‘aflossing van de wacht'. Een degelijke vorming zal haar invloed doen gelden aan universiteiten, in de werkkring, in de aktiegroepen en zal zo haar bijdrage leveren in de strijd van de ganse Vlaamse Beweging." Dirk Van de Wal - ‘De toekomst van de Vlaams-Nationale Jeugdbewegin': Signaal, mei 1977.

Jeugdwerk (2)

"Over de verlinksing van KSA, Chiro, Scouts, KAJ, ... is al zoveel geschreven. Het resultaat kent iedereen: alle hiërarchische strukturen worden afgebroken; begrippen als orde, tucht, leiding, gehoorzaamheid worden fascistisch genoemd. Nu heeft men het over inspraak, demokratische rechten, basisgespreksgroepen en andere onzin. Onzin wel degelijk, omdat een jeugdbeweging niet dient om te tateren over artificiële problemen, maar wel om te bewegen, te strijden, zonodig te vechten voor waardevolle tradities en idealen. Maar probeer dit maar eens wijs te maken aan afgeplatte en linkselende jongeren." Anton De Grauwe - ‘Het VSO en andere demokratische kuiperijen': Signaal, oktober 1981.

Jeugdwerk (3)

"Het zijn honderdduizenden jonge mensen die op dit moment en in de toekomst de scholen van ons Vlaamse land zullen bevolken en het is ontegensprekelijk een feit dat deze jonge mensen als jongstudenten een enorm potentieel aan mensen voor het nationalisme zorgen. Deze massa mag en kan men niet links laten liggen." Filip Dewinter - ‘Vijf jaar NJSV!': Branding, april 1983.

Aristokratisch

"Een nationalistische studentenbeweging moet een aristokratische beweging zijn. Het woord aristokratisch heeft in onze nationalistische levensbeschouwing uiteraard niets te zien met geld of adellijke titels. Het wil wel o.m. zeggen dat wij in onze werking kwaliteit moeten nastreven." Edwin Truyens - ‘Van de redaktie': Signaal, oktober 1981.

Meta-politiek

"Al te lang heeft recht zich ermee tevreden gesteld in het parlement nu en dan zijn zegje te doen en hier een betoginkje, daar een ludieke aktie te voeren. Maar de ware strijd wordt niet op straat en zeker niet in het parlement gevoerd, maar wel daar waar mensen opgevoed worden, waar ideeën verkondigd en waarden doorgegeven worden: jeugdbeweging, onderwijs, kerk, radio en televisie, de hele sociale sector en die zijn - op enkele uitzonderingen na - volledig in handen van links. Dit mag echter geen reden zijn tot wanhopen, maar moet een aansporing zijn om op een nieuwe manier de strijd te voeren." Anton De Grauwe - ‘Wat een programmaverklaring zou kunnen zijn': Branding, oktober 1982.

Totalitair

"Inzet is totaal! Aktief nationalist zijn is er ieder uur van de dag en de nacht mee bezig zijn; er vol van zijn. Ook tijdens de studie of het werk, tijdens de ontspanning: men is pas echt nationalist wanneer men alles doet, leeft in funktie van de volksgemeenschap. Een totale inzet zal de rangen doen aaneensluiten, een afgelijnd politiek en levensbeschouwelijk doel duidelijk maken. (...) Reimond Tollenaere, nochtans advokaat en volksvertegenwoordiger, gaf me volle overgave zijn leven aan het Oostfront. (...) Toen Staf De Clercq het VNV stichtte, verkocht hij hebben en houden om de partij te kunnen opbouwen. Hugo Schiltz verkoopt Vlaanderen om een paar ministerportefeuilles voor de partijslaven." Edwin Truyens - ‘Het Vlaamse nationalisme en zijn toekomst': Signaal, december 1977.

Trouw

"'Trouw totterdood' is het devies van de ware nationalistische student en oud-student. ‘Trouw totterdood', in overeenstemming met onze Tyr-rune. Om die mateloze trouw, om dat kompromlisloze radikalisme te bereiken, moeten wij doordrongen zijn van de zuivere idealen van het Vlaams-nationalisme. Dr. August Borms, Staf De Clercq, Joris Van Severen, Cyriel Verschaeve, Ward Hermans, Pater Stracke, Pater Callewaert, Reimond Tollenaere, Jeroom Leuridan, Frans Daels, Odiel Spruytte, Frans Ketels, Theo Brouns, Jan Brans, Jef Goossenaeerts, Edgard Delvo, Lodewijk Dosfel, Rosa De Guchtenaere, Leo Wouters, en zo vele anderen kunnen dan voor ons geen halve of hele onbekenden meer zijn, maar worden dan integendeel vertrouwde personen." Edwin Truyens - ‘Dr. Leo Wouters 80 jaar: nabeschouwing op een viering': Branding, januari 1983.

Elite (1)

"Een ongenuanceerde gelijkstelling van iedereen met iedereen is een aanslag op de drijfkracht van een volk. Deze drijfkrachten vindt men nog steeds terug - en zal men lang, zoniet eeuwig terugvinden - in de elite, die het volk leidt. Een elite is nodig. De elite dient om een volk in die richting te loodsen welke de meeste garanties biedt om groot te worden. De elite draagt er zorg voor dat de staat haar rol goed vervult. Een risico is inderdaad: hoe weet men dat de elite het juist voor heeft, zelfs wanneer het volk haar zelf gekozen heeft? (...)
Dit wil echter niet zeggen dat, omdat de grote massa iets niet ziet, men geen ideeën naar voren mag schuiven die niet direkt aanvaard schijnen. Een ideaal mag onder geen beding opgegeven worden, ook al wordt men er voor ter dood gebracht, tenzij er redelijke argumenten zijn om zonder eerverlies anders erover te denken. Voor iets sterven dat men de volle overtuiging en het oprechte geloof toedraagt, is een buitengewone zelf-realisatie, die niets anders kan dan bewondering afdwingen. En wie echt bewondering toont, volgt in de voetsporen van hem die men bewondert." Guy De Paep - ‘Volk en demokratie': Signaal, april-mei 1980.

Elite (2)

"Ik ga volledig akkoord met de uitgangspunten van dit artikel: een volk heeft inderdaad een elite nodig waardoor het geleid wordt. Maar ik geloof dat Guy een denkfout maakt als hij stelt dat de democratie de minst slechte staatsvorm is om dat doel te verwezenlijken. Binnen een kleine leefgemeenschap, waar demokratie vrijwel rechtstreeks kan doorgevoerd worden, is dit theoretisch inderdaad mogelijk. (...)
In een maatschappij zoals we die nu kennen is demokratie echter nefast voor de elite-idee. Demokratie is hier immers niet mogelijk zonder een totale gelijkschakdeling, een gelijkschakeing die een analfabeeet op één ijn stelt met een nobelprijswinnaar. Zoiets impliceert een nivellering die, omdat ze nooit naar boven maar steeds naar onder toe geschiedt, onduldbaar is. Aan de massa wordt een zo grote macht toegekend, dat de elite zich verplicht ziet zich aan te passen aan die grote groep, m.a.w. de elite wordt gedwongen zich te verlagen tot het niveau van de massa. Logisch gevolg is dat er van een elite nog nauwelijks sprake kan zijn.
Het bewijs van dit alles vind ik in de chaotische situatie waarin het Westen zich nu bevindt. De demokratie heeft hier haar failliet bewezen. Van staatsbestuur kan hier nauwelijks sprake zijn, enkel nog van wanbeheer dat gevoerd wordt onder druk van ekonomische belangengroepen en syndikaten, die zich een machtspositie hebben verworven door in te spelen op de materialistische verlangens van de onderlaag van het volk. De massa regeert, alhoewel ze daartoe duidelijk niet bekwaam is. Wat nog rest van een elite, is al 't ware vogelvrij verklaard." Tom Debacker - ‘Volk en demokratie': Signaal, juni 1980.

Elite (3)

"Nu is het zo dat de mensen ongelijk zijn en het ook zullen blijven, zodat men dus zeker niet op basis van gelijkheid een staatsvorm moet ontwerpen en vooropstellen, zoals de demokratie. Demokratie betekent etymologisch: heerschappij van het volk. Iets waar alle nationalisten dus zeker achter staan. (...) Maar door de ongelijkheid is het duidelijk dat niet iedereen dezelfde interesses, dezelfde capaciteiten, dezelfde talenten heeft, zodat het een contradictio in terminis wordt om ongelijken hetzelfde te geven. Sommigen hebben de capaciteiten van een kasseilegger, van boekhouder, van timmerman, van atleet, anderen hebben de capaciteiten van een leider. (...) De elite, die uit het volk komt en er onverbrekelijk mee verbonden is, draagt de idee voor het volk en werkt die idee uit in de realiteit samen met het volk en voor het volk." Hans Carpels - ‘Zijn wij demokraten...?': Sginaal, juni 1981.

Elite (4)

"Het begrip elite steunt grotendeels op de natuurlijke ongelijkheid die één van de bases van ons volksnationalisme is. Steunende op die ongelijkheid merken we dat de mensheid bestaat uit verschillende groepen of etnieën. Deze verschillende rassen of stammen kunnen dan nogmaals onderverdeeld worden in volkeren, terwijl die volkeren in verschillende belangengroepen verdeeld kunnen worden (alhoewel dit laatste geen natuurlijk; doch wel een kunstmatig geschapen gegeven is!!!). Ten laatste dienen we ook vast te stellen dat ieder mens een individu is en wezenlijk verschillend is van zijn medemens. Er valt dus een principiële ongelijkheid waar te nemen. (...) Met elite wordt echter niet een machts- of geldelite bedoeld: integendeel, met elite bedoelen we een groep van mensen die zich van de andere mensen onderscheidt doordat ze de besten zijn van ons volk." Filip Dewinter en Peter Bogaerts - ‘De rechtse levensbeschouwing': Branding, mei-juni 1982.

Elite (5)

"NJSV en NSV verwerpen (terecht!) de (konstitutionele, parlementaire) monarchie en republiek, en stellen in de plaats daarvan een elite, en eventueel een leider (het recentste Vlaams Blok-kongres had het over een derde weg tussen demokratie en diktatuur: de aristokratie). Mijn vraag is of NJSV zelf al de moed heeft gehad in te gaan op het probleem van het leiderschap en de elite? Is het niet zo dat in onze eigen rangen soms bij bepaalde mensen gevreesd wordt dat een konkrete uitwerking totalitaire trekken zou vertonen?" - Branding, mei-juni 1983.

Censuur

"De demokratie, zoals we die nu beleven, laat toe dat men onwaarheden vertelt. Door het beginsel van vrijheid van pers voorop te stellen, heeft de demokratie ons met een levensgrote bedreiging opgezadeld. Dagelijks krijgen we van onze nieuwsmedia een brok ‘nieuws' waarvan we gewoon niet kunnen achterhalen of het de waarheid is. (...) Censuur is het middel om de verspreiding van de waarheid te garanderen. (...) Alle meningen moeten gehoord kunnen worden. Centraal echter moet de waarheid staan, ontdaan van elke opinie. Dat is slechts mogelijks door een degelijke censuur.
Censuur kan ook een probaat middel zijn om volksverziekende en dekadente theorieën te weren. Zodoende zou men de stroom van pornografische tijdschriften kunnen tegenhouden en alle uitzendingen over paedo-, homo- en andere filiën kunnen verbieden. Zulke theorieën helpen immers de waarheid niet. Het zijn enkel middelen om een volksgemeenschap in se dekadent en ziek te maken en daarom moeten ze verboden worden. Wij zien censuur als een onmisbaar instrument in onze samenleving. Een samenleving die verloopt volgens bepaalde en vastgelegde regels. Een samenleving waarin een heel aantal normen worden erkend. Deze normen moeten door de volksgemeenschap worden erkend. Deze normen moeten door de volksgemeenschap worden nageleefd. Wij streven geen totalitaire staat na, wel een autoritaire; een staat waarin recht en orde heersen en waarin de door de volksgemeenschap geëiste en aanvaarde normen tot het einde worden gerespekteerd en nageleefd." Hans Carpels - ‘Censuur': Branding: februari 1982.

Liberalisme

"Het liberalisme berust op drie geloofspunten die wij als nationalisten verwerpen:
1) de gelijkheid: voor de liberaal zijn alle mensen, alle rassen, zonder onderscheid, gelijk. (...)
2) de rechten van de mens: de liberaal spreekt met geen woord over de plichten van de mens. (...) In feite heeft iedereen reeds tot vervelens toe horen spreken over de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar wie heeft reeds horen spreken over een gelijkaardige Verklaring van de Plichten van de Mens? (...)
3) het ekonomisch determinisme: zowel voor de liberaal als voor de marxist is de ekonomie de enige faktor die bepalend is voor de ontwikkeling van een volk." Geert Brouwers - ‘Het liberalisme': Signaal, maart 1978.

Abortus

"Etisch gezien is abortus verwerpelijk, daar het een doden is van menselijk leven. Daarenboven heeft de volksgemeenschap recht op de uitbouw en instandhouding van de gemeenschap. Abortus is een aanslag op de volksgemeenschap, door het doden van een volksgenoot en de ondermijning van de gezondheid van de vrouw en de later geboren kinderen." Pieter Moerman - ‘Vruchtafdrijving, in wiens belang?': Signaal, mei 1977.

Geweld (1)

"Ieder heeft het recht zijn mening te verkondigen, ook de progressieven. Kunnen onze rode broeders het echter niet laten om ons te ‘ambetteren', dan zullen wij ons taai verdedigen; ook met het beste middel der verdediging." Patrick Verbraeken - ‘NSV Hasselt': Signaal, oktober 1977.

Geweld (2)

"Er was ook nog het protest van enkele nuttige idioten op het einde van het Zangfeest tegen het zingen van het Zuid-Afrikaanse volkslied. (...) Die kerels hadden in het Sportpaleis niets te maken. Wat sommigen onder hen ook mogen beweren, hun houding is onverenigbaar met het Vlaamse nationalisme. En over die stelling wil ik op gelijk welk ogenblik een debat aangaan met gelijk wie van (de linkse, nvdr) werkgroep-Arbeid, VUJO (Volksuniejongeren, nvdr) of konsoorten. Maar als de heren menen het Zangfeest op stelten te moeten zetten, dan moeten ze ook niet verwonderd zijn dat ze een pak rammel moeten inkasseren." Edwin Truyens - ‘Van de redaktie': Signaal, juni 1980.

Geweld (3)

"Het is aan de manifestanten verboden helmen bij zich te hebben, wapens (zoals stokken, messen, katapulten, knikkers, ...) te dragen, slogans te roepen, of andere aktiviteiten te ontplooien die door de organisatoren als een provokatie worden beoordeeld. Het is onze bedoeling op 7 november met een waardig protest tegen het marxisme naar buiten te komen en niet om nogmaals een potje te vechten met onze linkse tegenstanders." Hans Carpels - ‘Anti marxistische dag:richtlijnen': Signaal, november 1981.

Vakbonden (1)

"Het is voor niemand een geheim dat in nationalistische middens de vakbonden niet op handen gedragen worden. De bedoeling van dit artikel is dan ook, aan te tonen dat een van de sterkste machten die heel ons sociaal, ekonomisch en politiek leven beheersen, zonder dat er enige efficiënte kontrole kan op uitgeoefend worden, juist de vakbonden zijn." Peter De Vos - ‘Diktatuur van het syndikaat': Signaal, januari 1977.

Vakbonden (2)

"En zo is de vakbond een geweldig machtsapparaat aan het worden dat zijn mannetjes overal dropt waar er beslissingen dienen genomen te worden. (...) Van de politiek is duidelijk geen heil te verwachten om deze gevaarlijke ambities in te tomen. Het zal van onderuit moeten geschieden: een nieuwe sociale orde zal moeten opgebouwd worden en de huidige ekonomische krisis in de westerse wereld die voor het overgrote deel aan de vakbonden en aan hen alleen te wijten is, kan misschien bij velen het bewustzijn wekken dat het de hoogste tijd is voor strukturele wijzigingen." Peter De Vos - ‘Diktatuur van het syndikaat': Signaal, januari 1977.

Solidarisme

"Hoe het solidarisme nu in ekonomische termen omzetten? (...) Als groep moeten volgende vereisten nagestreefd worden: besef dat samenwerken onontbeerlijk is, groepsbelang voor laten gaan t.o.v. individueel belang, nationaliseren van basisindustrieën (water, elektriciteit, vervoer, staal, textiel, gas), afschaffen van vakbonden en vervangen door informatiegroepen (i.p.v. eisengroepen) die ieder per sektor informatie verstrekt aan een overkoepelend bestuur dat gekoördineerd beslissingen neemt." Guy De Paep - ‘Ekonomisch solidarisme': Signaal, februari-maart 1981.

* * *

Lees ook:

Interview met NSV-stichter Edwin Truyens